กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 1 ฉันก็จะเป็นโฮคาเงะเหมือนกัน
ตอนที่ 1 ฉันก็จะเป็นโฮคาเงะเหมือนกัน
ปีที่ 32 แห่งโคโนฮะ
ในเดือนพฤศจิกายน อุณหภูมิที่ลดลงหลังช่วงฤดูใบไม้ร่วงไม่ได้ส่งผลกระทบอะไรต่อโคโนฮะที่มีอากาศอบอุ่นราวกับฤดูใบไม้ผลิอยู่ตลอดทั้งปีเลยแม้แต่น้อย
แสงอาทิตย์ยามเช้ายังคงร้อนแรง แสงแดดสีทองสาดส่องผ่านหมู่เมฆเบาบางลงมา ราวกับคมดาบที่พุ่งลงมาทิ่มแทง เพิ่มสีสันความงดงามตระการตาให้กับหมู่บ้านโคโนฮะ
“ไปแล้วนะครับ พ่อ”
“ไปแล้วนะครับ แม่”
“ผม...”
ที่หน้าบ้านแต่ละหลัง เด็กน้อยสวมใส่เสื้อผ้าเรียบร้อยเดินออกมา ในมือยังถือกล่องข้าวใบเล็กติดตัวมาด้วย