กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 670 สนธิสัญญาไม่เท่าเทียม
เห็นเจียงจ่านเหวยพูดอย่างมีเหตุผล ลู่ม่านจึงกล่าวไกล่เกลี่ยว่ายิ้ม ๆ “หญิงสาวขี้ตกใจ น้องอิ๋งถูกทำให้ขวัญเสียไม่น้อย คราวนี้ก็แค่อยากให้คนอยู่เป็นเพื่อนมิใช่หรือ รอแต่งงานแล้วก็จะดีเอง มีสามีอยู่เป็นเพื่อน” แล้วหยอกว่า “ที่แท้นายท่านสามก็ขาดข้าไม่ได้ถึงเพียงนี้ เมื่อก่อนท่านอยู่ในค่ายก็พักคนเดียวมิใช่หรือ...”
เจียงจ่านเหวยบีบปลายจมูกนางเบา ๆ เตือนว่า “เจ้าเป็นคนพูดเองว่าเราทำกันสองวันครั้ง เมื่อวานไม่ได้ทำ วันนี้ก็ถึงคราวแล้ว... หรือเจ้าลืมอีกแล้ว”