กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 648 แยกเรือนแต่ไม่แยกจวน
เจียงจ่านเหวยกล่าวอย่างจริงจังว่า “ไม่ใช่แค่เติบโตขึ้นเท่านั้น ยังเรียนรู้ความใจกว้างและความยืดหยุ่นจากเจ้า ไม่ใจแคบเหมือนแต่ก่อนด้วย…”
ลู่ม่านหัวเราะคิกคัก “นายท่านสามชมข้าเสียดีงามเชียว”
เจียงจ่านเหวยยิ้มกว้างตาม “ในใจข้า ภรรยาของข้าก็ดีเช่นนี้แหละ”
ลู่ม่านยิ้มพลางพึมพำ “คำหวาน” พูดจบก็เป็นฝ่ายยื่นหน้าไปจุมพิตเขา
ครั้นนางคิดจะผละออกกลับทำไม่ได้ เจียงจ่านเหวยกดท้ายทอยนางไว้แล้วจูบจนหนำใจ
เจียงจ่านเหวยกำลังคิดจะทำขั้นต่อไป เสียงเจี๊ยวจ๊าวนอกหน้าต่างก็ดังขึ้นได้จังหวะ เตือนทั้งสองว่าตอนนี้ยังเป็นเวลากลางวัน
ลู่ม่านผลักเขาเบา ๆ แล้วทั้งสองก็นอนลงตามเดิม