กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 639 ล้มป่วย
ติงอวี้อิ๋งนึกถึงฮูหยินผู้เฒ่าที่มองเผิน ๆ ดูเมตตาแท้จริงกลับเฉลียวฉลาดเป็นกรด จึงกล่าวว่า “ฮูหยินผู้เฒ่าบ้านเจ้านั่นเป็นจิ้งจอกเฒ่าที่โลภมากจนเคี้ยวไม่ไหว อยากกวาดของดีทุกอย่างเข้าบ้านตัวเองเสียหมด ทั้งยังพูดจาไพเราะเสียด้วย ตอนนั้นยังคิดจะยกข้าให้เป็นหลานสะใภ้ นางไม่ดูบ้างว่าหลานชายของนางเป็นคนเช่นไร ข้านึกว่านางทำแบบนี้กับคนนอกเท่านั้น ที่แท้กับหลานแท้ ๆ ก็ไม่ไว้หน้าเหมือนกันหรือ”