กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 632 พูดให้ชัด
ติงอวี้อิ๋งเอนตัวอยู่บนลู่ม่าน หลับตาพูดเสียงเบาว่า “พวกเราโชคดีที่ข้ามภพมาอยู่ในยุคสงบสุข ราษฎรแคว้นต้าฉู่มีถุงเงินผ้าพองโต ชีวิตความเป็นอยู่ก็ดี อีกอย่าง โฆษณาขนมก็ได้ผลดี ลูกค้าของโรงน้ำชาขั้นหนึ่งกลายเป็นลูกค้ารายใหญ่ที่สุดของร้านขนมหวาน ราคาสูงถึงเพียงนั้น ยังขายหมดเกลี้ยง แถมยังมีเด็ก ๆ ที่ไม่ได้ซื้อจนร้องไห้ด้วย…”
ลู่ม่านคาดไว้แต่แรกแล้วว่ากิจการของร้านขนมรสเลิศจะดี แต่ไม่คิดว่าจะขายดีถึงเพียงนี้ นางยิ้มกล่าวว่า “ยินดีด้วย ต่อไปเจ้าคงนับเงินตำลึงจนมือหงิก”