กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 625 จวนสกุลเหอ
หลังมื้อกลางวัน เมื่อส่งเด็ก ๆ และคนอื่นออกไปแล้ว ติงอวี้อิ๋งก็ไปยังเรือนฝั่งตะวันออกกับลู่ม่าน แล้วถามเสียงเบาว่า “ตีกันไปคราวนี้ องค์หญิงใหญ่คงไม่ยกข้าให้แต่งกับเจียงเหล่าลิ่วอีกแล้วกระมัง?”
ลู่ม่านกล่าวว่า “ใครใช้ให้เจ้าน่าเอ็นดูถึงเพียงนี้เล่า? ข้าว่าท่านผู้เฒ่ายังมองเจ้าตาเป็นประกายอยู่เลย คงยังไม่ล้มเลิกความคิดนั้น”
ไหล่ของติงอวี้อิ๋งลู่ลงทันที นางกล่าวว่า “ที่ตีกันไปก็เปล่าประโยชน์หรือ? คราวหน้าถ้าคราวนี้ยังตีกันไม่หนักพอ ก็ต้องตีกันให้หนักกว่าเดิม”
ลู่ม่านกล่าวว่า “ตีกันไปย่อมไม่เสียเปล่าหรอก อย่างน้อยช่วงนี้เจ้าก็ปลอดภัย ไม่มีอะไร พวกเราค่อยมาคิดหาวิธีอื่นกัน…”