กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 622 ฆ่าไก่ให้ลิงดู
ติงอวี้อิ๋งมองซ่งโม่ผู้งดงามหล่อเหลา เห็นเค้าความสง่างามของท่านอ๋องเหอจวิ้นอยู่หลายส่วนแล้ว นางยิ้มกล่าวว่า “กลับไปช่วยขอบคุณท่านอ๋องเหอจวิ้นแทนข้ากับเสี่ยวชีด้วย เขามีน้ำใจยิ่งนัก”
ซ่งโม่กล่าวอย่างใจกว้างว่า “ไม่ต้องขอบคุณหรอก พี่หญิงอิ๋งเป็นผู้มีพระคุณช่วยชีวิตข้า สมควรแล้ว”
ซ่งโม่พูดคุยหัวเราะกับลู่ม่านและติงอวี้อิ๋งอยู่ครู่หนึ่ง จากนั้นก็ไปหาเจียงจิ่วอีเพื่อไปเล่นกับเจียงเยว่และราชบุตรเขยชรา ทั้งยังเอาใจใส่ถึงขั้นจูงติงเสี่ยวชีไปด้วย ติงเสี่ยวชีทั้งดีใจทั้งหวาดกลัว ได้แต่แยกเขี้ยวยิ้มพลางถูกเขาจูงวิ่งเหยาะ ๆ ไปตลอดทาง