กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 618 รำพึงวสันต์เร้น
ด้วยจนปัญญา พระชายาจวิ้นอ๋องโจวจึงต้องมาจวนองค์หญิงใหญ่ เพื่อเชิญลู่ม่านผู้มีวิชาแพทย์สูงส่งกว่าไปช่วยเย็บแผลให้บุตรชาย
ล้วนเป็นญาติกัน พอองค์หญิงใหญ่ได้ยินว่าซ่งเซี่ยนเป็นเช่นนี้ก็พลอยตกใจ นางกล่าวอย่างเสียดายว่า “โอ๊ย แล้วจะทำอย่างไรดี สะใภ้จ่านเหวยเป็นไข้หวัดจากลมหนาวจนลุกจากเตียงไม่ไหว ดูสิ ข้ารับเด็ก ๆ ของนางมาเลี้ยงไว้หมดแล้ว”
พระชายาจวิ้นอ๋องโจวร้องไห้หนัก แต่ก็ยังไม่ยอมแพ้ อยากไปดูลู่ม่าน หากอาการไม่หนักมากก็จะขอให้นางไปหาหมอหลวง ต่อให้นางไม่ลงมือผ่าตัด อย่างน้อยก็ยังอธิบายให้คนที่ผ่าตัดฟังได้
องค์หญิงใหญ่เห็นนางร้องไห้เสียใจ จึงได้แต่ไปเรือนตงฮุยด้วยกัน