กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 612 ช่างบังเอิญ
เห็นเสี่ยวชีสีหน้าเปลี่ยนไป ติงอวี้อิ๋งจึงถามว่า “เสี่ยวชี เป็นอะไรไป?”
ติงเสี่ยวชีกล่าวอย่างเศร้าใจว่า “พี่หญิงรอง พวกเราล่วงเกินฮูหยินแล้ว หากไม่มีใครเตรียมสินสอดให้พี่จะทำอย่างไร”
ติงอวี้อิ๋งไม่คิดว่าน้องชายจำเป็นผู้นี้จะรู้จักเป็นห่วงเรื่องเหล่านี้ จึงหัวเราะคิกคัก “ไม่เป็นไร มีเงินตำลึงก็ซื้อทุกอย่างได้ พี่หญิงจะหาเงินตำลึงให้มาก ไม่เพียงซื้อสินสอดให้ตัวเอง ยังจะเตรียมสินสอดหมั้นให้เจ้าด้วย”
ลู่ม่านก็ยิ้มขึ้นมา “เสี่ยวชีไม่ต้องกังวล ยังมีข้าอยู่ด้วยมิใช่หรือ”
หลังลู่ม่านชมเรือนเสร็จ ก็ไปดูสินสอดหมั้นที่จัดเตรียมไว้ในห้องเก็บของ นางบอกความต้องการบางอย่าง แล้วไม่ได้อยู่กินข้าว แต่พาทุกคนไปกินอาหารที่หอสุรา