กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 610 ราบรื่น
คำพูดของลู่ม่านทำให้ท่านโหวติงพูดไม่ออกไปชั่วขณะ ก่อนจะกล่าวอีกว่า “ส่วนเสี่ยวชี คุณหนูรองอยากให้เขาอยู่ข้างกายสักหลายวัน เช่นนั้นก็ได้ แต่เขาเป็นลูกหลานตระกูลติง จะไปอาศัยอยู่ข้างนอกนานไม่ได้ ให้อยู่แค่หนึ่งเดือนเถิด ครบหนึ่งเดือนแล้วข้าจะส่งคนมารับกลับจวน”
ซ่งหมิงกับลู่ม่านต่างมองไปทางติงอวี้อิ๋ง คล้ายถามว่านางพอใจกับผลลัพธ์นี้หรือไม่
ติงอวี้อิ๋งลุกขึ้น จูงติงเสี่ยวชีมาหยุดตรงหน้าท่านโหวติง แล้วยอบกายงดงามกล่าวว่า “ขอบคุณท่านพ่อเจ้าค่ะ ลูกทราบว่าท่านพ่อเป็นห่วงพวกเราพี่น้อง ที่ต้องใช้วิธีสุดวิสัยเช่นนี้ก็เพราะไม่มีทางเลือก ลูกไม่ได้อยู่ข้างกาย หวังว่าท่านพ่อจะดูแลสุขภาพให้ดีนะเจ้าคะ”
กล่าวจบ นางยังกะพริบตา บีบน้ำตาออกมาได้หลายหยด