กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 605 ขอบคุณต่อหน้า
ลู่ม่านยิ้มแล้วกล่าวว่า “นายท่านสามของข้าให้คนเร่งควบม้าสุดฝีเท้าส่งกลับมาน่ะ”
ติงอวี้อิ๋งย่นจมูก หยอกเย้าว่า “ยังจะ ‘นายท่านสามของข้า’ อีก ดูหวานเสียจริง ชาติก่อนเจ้าตาเลือกจนพร่า ยังเลือกใครไม่ได้สักคน…” จากนั้นก็ถอนใจ “เลือกไม่ได้น่ะดีกว่า ข้าเลือกได้คนหนึ่งแท้ ๆ แต่กลับเป็นคนแบบนั้น รอนายท่านสามของเจ้ากลับมา ข้าจะต้องดูให้ดี ว่าบุรุษโบราณแบบไหนกันถึงทำให้หมอลู่อย่างเจ้าที่มีมาตรฐานสูงนักหลงใหลได้ถึงเพียงนี้”
ลู่ม่านหัวเราะแล้วกล่าวว่า “ที่นี่เจ้าจ้องบุรุษของคนอื่นอย่างจริงจัง จะทำให้คนเข้าใจผิดเอาได้”