กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 567 ล้มป่วย
หลังมื้ออาหาร ทุกคนพูดคุยกันอีกสองสามประโยค องค์หญิงใหญ่ก็เริ่มไล่คน
นางกล่าวว่า “ข้าจะไม่รั้งเจ้าไว้นานแล้ว กลับไปพูดคุยตามประสาสามีภรรยากับภรรยาเถิด ตั้งแต่เจ้าแต่งงานกับนาง พวกเจ้าก็อยู่ด้วยกันน้อยกว่าจากกัน คราวนี้เจ้าไป นางคงทุกข์ใจที่สุด เจ้าต้องกลับมาอย่างปลอดภัย ท่านย่าแก่แล้ว ไม่อยากให้คนผมดำต้องส่งคนผมขาว...”
พูดไปพูดมา นางก็ร้องไห้ออกมา
คำพูดขององค์หญิงใหญ่ทำให้เจียงจ่านเหวยทั้งเศร้าและกระดากใจ เขากล่าวทั้งที่ไม่ตรงกับใจว่า “ข้าจะอยู่เป็นเพื่อนท่านย่ากับผู้อาวุโสให้มากหน่อย ภรรยาไม่ต้องการให้ข้าอยู่เป็นเพื่อน...”
จ้าวอี้ยิ้มกล่าวว่า “บุรุษอกสามศอกก็มีหัวใจอ่อนโยนอยู่เช่นกัน พวกเราจะไม่รบกวนแล้ว ขอกลับไปก่อน พรุ่งนี้เช้าจะมาส่งเจ้า”