กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 536 เมียรอง
ทั้งองค์หญิงใหญ่และพระชายาอาวุโสจวนอ๋องเหอต่างให้ซ่งโม่มาพักที่นี่สักสองสามวัน ลู่ม่านจึงคาดเดาว่าอาจเกิดเรื่องบางอย่างขึ้นที่จวนอ๋องเหอจวิ้น นางพยักหน้ายิ้มแล้วกล่าวว่า “ได้สิ พี่สะใภ้ก็คิดถึงโม่เอ๋อร์เหมือนกัน”
“มีแต่พี่สะใภ้ที่คิดถึงข้าหรือ?” ซ่งโม่ถามอย่างน้อยใจ
ลู่ม่านยิ้มแล้วกล่าวว่า “ไม่ใช่แค่ข้า ท่านราชบุตรเขย เยว่เอ๋อร์ จิ่วเอ๋อร์ รวมถึงจวิ้นเกอเอ๋อร์กับเยี่ยนเกอเอ๋อร์ และถังหูกรอบ ก็คิดถึงเจ้ากันทั้งนั้น”
นางไม่ได้เอ่ยถึงเจียงจ่านเหวย เพราะถึงพูดไป ซ่งโม่ก็ไม่เชื่อ เด็กเล็กเองก็มองออกว่าใครต้อนรับเขา ใครไม่ต้อนรับเขา
ซ่งโม่กล่าวอีกว่า “แล้วโต้วโต้วกับหวงโต้วโต้วไม่คิดถึงข้าแล้วหรือ? ฮึ ข้าอุตส่าห์คิดถึงพวกมันมาก”