กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 520 ความไว้วางใจ
เจียงจ่านขุยหน้าแดงขึ้นมา เขายืดอกน้อย ๆ พลางกล่าวว่า “แน่นอน พี่ชายก็ยังบอกด้วยว่าข้าเป็นลูกผู้ชาย ตอนเขาไม่อยู่บ้าน ข้าต้องช่วยดูแลพี่สะใภ้ น้องสาว แล้วก็หลานชายหลานสาวให้ดี”
เขารู้สึกละอายใจไม่น้อย เหตุใดพอถึงช่วงเวลาสำคัญทีไร ตนกลับหวาดกลัวขึ้นมาก่อนทุกที ทั้งยังช่วยพี่สะใภ้ไม่ได้สักนิด นับประสาอะไรกับการดูแลนาง
ลู่ม่านพยักหน้าพึงพอใจ “ดี เจ้ารีบกลับไปพักผ่อนให้ดี นอนให้เต็มอิ่ม พรุ่งนี้จะได้ช่วยพี่สะใภ้ดูแลน้องสาวกับหลานชายหลานสาว”
หลังส่งพี่น้องคู่น้อยกลับไปแล้ว นางก็ไปดูเจียงเยว่ที่ห้องใต้ทางทิศใต้ เด็กหญิงกำลังหลับสนิท เสียงกรนแผ่วชัดทำให้ผู้ฟังรู้สึกสงบใจ ลู่ม่านโน้มกายลงจุมพิตแก้มน้อย ๆ ของนาง ก่อนจะย่องออกไปอย่างแผ่วเบา