บทที่ 511 นางเซียนเก้าสวรรค์

บทที่ 511 นางเซียนเก้าสวรรค์

ภายในห้องผู้ป่วยเงียบสงัด แสงตะวันยามบ่ายส่องผ่านม่านโปร่งเข้ามา ก่อเกิดวงแสงเป็นชั้น ๆ นาน ๆ ครั้งจึงมีเสียงนกร้องจากด้านนอกดังแว่วมา กับเสียงใบไม้เสียดสีกันยามสายลมพัด ยิ่งขับให้ภายในห้องเงียบสงบ

ฮูหยินรองยังคงนอนนิ่งอยู่บนเตียง มีเพียงเหอเฉิงเหอ เสี่ยวจง และผู้ช่วยพยาบาลหญิงคนหนึ่งอยู่ที่นี่ ส่วนลวี่หลิงก็ไปพักแล้ว

เหอเฉิงบอกอาการของฮูหยินรองเสียงเบา นางยังไม่ฟื้นขึ้นมาเลย ก่อนหน้านี้ครึ่งชั่วยามเพิ่งป้อนยาต้มกับหวงเค่อไหลให้ครั้งหนึ่ง อาการอื่น ๆ ยังถือว่าปกติดี

ลู่ม่านบอกให้เหอเฉิงไปพัก นางจะเฝ้าอยู่ที่นี่เอง

นางนั่งลงจับชีพจรให้ฮูหยินรอง แล้วมองใบหน้าอันสงบของฮูหยินรองเงียบ ๆ