บทที่ 498 อาละวาด

บทที่ 498 อาละวาด

เหอเฉิงไม่ได้มาที่เรือนตงฮุยนานแล้ว เขาก้มลงอุ้มเจียงเยว่แล้วโยนขึ้นลงหลายครั้ง ทำให้เจียงเยว่ทั้งกรีดร้องทั้งหัวเราะ

ลู่ม่านกับเจียงจ่านขุยก็เดินออกไปคำนับเจียงจ่านเหวย

หลังพวกเขาล้างหน้าและมือแล้ว ทุกคนจึงไปกินข้าวที่ห้องอาหารพร้อมกัน

ครอบครัวนั่งล้อมโต๊ะเดียวกัน แม้แต่เจียงเยว่ก็นั่งบนม้านั่งตัวเล็กบนเก้าอี้ตัวใหญ่ ในห้องนี้ยังมีเปลเล็กที่มีรั้วกั้นอยู่ด้วย เจ้าหนูน้อยสองคนคลานอยู่ข้างใน เบิกตากลมโตมองพวกเขา

เหอเฉิงยิ้มอย่างไม่อยากเชื่อว่า “เจ้าตัวน้อยโตขนาดนี้แล้ว พลิกตัวได้แล้วด้วย เงยหน้าสูงถึงเพียงนี้”