บทที่ 492 เก็บไม้ตายไว้ 1 กระบวน

บทที่ 492 เก็บไม้ตายไว้ 1 กระบวน

ลู่ม่านตื่นขึ้นท่ามกลางเสียงเด็ก ๆ ส่งเสียงเจี๊ยวจ๊าว

เสียงเจียงจ่านเหวยที่ลดต่ำลงดังมาจากนอกหน้าต่าง “ชู่ เบาเสียงหน่อย ท่านแม่ยังไม่ตื่น”

เสียงดังของเจียงเยว่ดังขึ้น “แดดส่องก้นแล้ว ท่านแม่ควรตื่นได้แล้ว” เพราะอยากเห็นท่านพ่อ วันนี้นางจึงไม่ตื่นสาย ตัวเองตื่นก่อนท่านแม่ได้เสียด้วย เด็กหญิงตัวน้อยภูมิใจยิ่งนัก

เจียงจ่านเหวยพูดเสียงเบาว่า “ท่านแม่แท้ๆ คลอดน้องชาย ร่างกายอ่อนแอลง ให้ท่านแม่นอนต่ออีกหน่อย พวกเราไปกินอาหารเช้ากันก่อน”

เสียงฝีเท้าเล็ก ๆ หลายเสียงเดินไปทางเรือนปีกตะวันตก ได้ยินเจียงจ่านขุยกับเจียงจิ่วกำลังรายงานอะไรบางอย่าง