กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 489 ตามใจเกินไป
หลังลู่ม่านแต่งตัวเสร็จ บ่าวไพร่หลายคนก็พากันเอ่ยชม
เจียงเยว่เดินเข้ามาแล้วร้องชมอย่างเกินจริงว่า “โอ๊ย ท่านแม่งามเหลือเกิน!”
เจียงจิ่วก็พยักหน้าหงึก ๆ ไม่หยุด “อืม ใช่แล้ว ใช่แล้ว”
ลู่ม่านหยอกว่า “แล้วท่านแม่เคยไม่งามเมื่อใดเล่า?”
เจียงเยว่ยื่นปากน้อย ๆ คิดไม่ออก ใช่สิ ท่านแม่เคยไม่งามเมื่อใดกัน?
เจียงจิ่วยิ้มกล่าวว่า “ปกติพี่สะใภ้ก็งามอยู่แล้ว วันนี้ยิ่งดูสูงศักดิ์”
เด็กหญิงตัวน้อยรู้จักพูดชมคนแล้ว
ลู่ม่านยิ้ม เด็กหญิงทั้งสองสวมเสื้อสั้นกับกระโปรงยาวผ้าแพรสีแดงสดปักลายดอกเป่าเซี่ยง ประดับสร้อยคอเจ็ดอัญมณี ปักปิ่นหยกไว้บนมวยผม งดงามอย่างยิ่ง
ลู่ม่านยิ้มกล่าวว่า “แม่นางทั้งสองของบ้านข้างามยิ่งกว่า” จากนั้นช่วยจัดผมให้พวกนาง จูงมือคนละข้างไปยังเรือนปีกตะวันออก