บทที่ 483 จากไป

บทที่ 483 จากไป

ลู่ม่านหลับสนิทมาก ไม่เพียงเพราะร่างกายอ่อนแอ แต่ยังเพราะในที่สุดก็วางภาระหนักอึ้งที่แบกไว้มาโดยตลอดลงได้

เมื่อนางออกจากห้อง ดวงอาทิตย์ยามเย็นกำลังคล้อยต่ำ แสงอาทิตย์อัสดงเจิดจ้าปกคลุมลานเรือนแปลกหน้าแห่งนี้ด้วยประกายสีทอง ยิ่งทำให้ดูเร้นลับและเคร่งขรึม

นางสูดอากาศบริสุทธิ์อยู่หลายครั้ง แล้วจึงไปยังลานเรือนที่องค์รัชทายาทพักอยู่กับซินเหอและสาวใช้น้อยคนนั้น

ท่านกั๋วกงผู้เฒ่าเซี่ย ท่านกั๋วกงสกุลหลิว และแพทย์หลวงหลายคนยังอยู่ที่นั่น เหอเฉิงบอกว่าองค์รัชทายาทเพิ่งฟื้นอยู่ครู่หนึ่ง แล้วก็หลับไปอีก ในยาต้มที่ให้ดื่มก่อนหน้านี้ใส่ยาช่วยให้นอนหลับไว้โดยเฉพาะ

ลู่ม่านจับชีพจรให้องค์รัชทายาท ชีพจรค่อนข้างคงที่ ไม่มีอันตรายร้ายแรง