บทที่ 476 ไม่เสียใจ

บทที่ 476 ไม่เสียใจ

ลู่ม่านจุมพิตตรงมุมปากที่มีรอยยิ้มบาง ๆ ของจวิ้นเกอเอ๋อร์ ก่อนส่งเขาคืนให้แม่นมซุน แล้วรับเยี่ยนเกอเอ๋อร์มา

เยี่ยนเกอเอ๋อร์ก็หลับสนิทเช่นกัน หน้าตาคล้ายจวิ้นเกอเอ๋อร์แทบทุกกระเบียด ลู่ม่านก้มลงจูบเขาซ้ำแล้วซ้ำเล่า พลางพึมพำว่า “ลูกน้อยแสนดีของแม่ แม่รักพวกเจ้ามาก รักเหลือเกิน” นางเงยหน้าขึ้นกล่าวอีกว่า “เด็กสองคนหน้าตาคล้ายกันเหลือเกิน ข้าแยกไม่ออกเลย”

นางเหอยิ้มกล่าวว่า “ลองดูดี ๆ ก็ยังมีจุดต่างเล็กน้อย ใบหน้าจวิ้นเกอเอ๋อร์กลมกว่า ส่วนคางเล็ก ๆ ของเยี่ยนเกอเอ๋อร์เรียวกว่า อีกอย่าง บนศีรษะจวิ้นเกอเอ๋อร์มีขวัญผมสองขวัญ ส่วนเยี่ยนเกอเอ๋อร์มีขวัญเดียว”