บทที่ 474 คลอด

บทที่ 474 คลอด

ซ่งหมิงได้ฟังถ้อยคำขององค์หญิงใหญ่แล้ว ก็รู้สึกราวกับถูกฟ้าผ่ากลางศีรษะ เขานิ่งงันอยู่นาน ก่อนก้มศีรษะคำนับอีกครั้งแล้วกล่าวเสียงสะอื้นว่า “เป็นหลานที่ไม่ทันสังเกต ทำให้สะใภ้ซานหลางต้องเดือดร้อน หลานมีโทษถึงตาย…”

คำพูดขององค์หญิงใหญ่ทำให้ลู่ม่านละอายใจยิ่งนัก นางคิดอยู่เสมอว่ามีองครักษ์มากมาย ระหว่างทางคงไม่เกิดเรื่อง จวนอ๋องเหอจวิ้นก็ปลอดภัย นางคงไม่เป็นอะไร แต่กลับนึกไม่ถึงว่าพวกเขาจะฉวยโอกาสใช้สภาพร่างกายพิเศษของนางในยามนี้ ต่อให้นางไม่เชื่อคำพูดเหลวไหลเหล่านั้นโดยสัญชาตญาณ ร่างกายก็ทนต่อแรงกระทบกระเทือนแม้เพียงน้อยนิดไม่ได้…