บทที่ 467 ความเพ้อฝันเกินฟ้า

บทที่ 467 ความเพ้อฝันเกินฟ้า

พริบตาเดียวก็เข้าสู่ปลายเดือนสอง ท้องของลู่ม่านใหญ่ขึ้นอีก จนมองไม่เห็นขาหรือเท้าของตนเองเลย หน้าท้องราวกับจะปริแตก เส้นเลือดที่ไขว้สานกันอยู่บนนั้นเห็นได้ชัดเจน แม้แต่การก้าวข้ามธรณีประตูหรือขึ้นลงบันไดก็ต้องมีคนคอยพยุง

นางยิ่งกระวนกระวายขึ้นทุกที กำหนดคลอดของนางอยู่ช่วงกลางถึงปลายเดือนสาม เหลือเวลาไม่ถึงหนึ่งเดือนแล้ว โดยทั่วไปครรภ์แฝดมักคลอดก่อนกำหนด แต่นางกลับยังไม่คลอดก่อนกำหนดเสียที

ที่สำคัญที่สุดคือครรภ์แฝดตรวจท่าของทารกในครรภ์ได้ยาก นางไม่รู้ว่าท่าของทารกในครรภ์ทั้งสองถูกต้องหรือไม่ หากไม่ถูกต้อง ครรภ์แฝดก็ไม่อาจนวดเพื่อจัดท่าทารกในครรภ์ได้ ยิ่งใกล้กำหนดคลอด เด็กยิ่งโตขึ้น ภายในใจนางก็ยิ่งตึงเครียด แทบอยากให้เด็กคลอดออกมาเสียแต่เนิ่น ๆ