บทที่ 459 กระจ่างชัด

บทที่ 459 กระจ่างชัด

หลิวซีรุ่ยนั่งบนเก้าอี้ แหงนศีรษะพิงพนักเก้าอี้ไว้ เพราะกลัวนางขยับตัว ลวี่หลิงจึงใช้มือประคองศีรษะนางไว้

เพื่อให้เหมาะกับความสูงของหลิวซีรุ่ย ลู่ม่านนั่งลงเพื่อตัดไหม นางยิ้มกล่าวว่า “อย่ากลัวไปเลย เจ็บนิดเดียว เหมือนถูกมดหนีบเท่านั้น” น้ำเสียงราวกับกำลังปลอบเด็ก

เหอเฉิงเซี่ยวยิ้มกล่าวว่า “ฟังพี่หญิงไว้ จะเหมือนถูกมดหนีบเท่านั้น”

ทุกคนต่างหัวเราะกันสองสามครั้ง

ลู่ม่านใช้คีมคีบสำลีชุบยา ซึ่งต้มจากก้านดอกเย่หวงฮวา มาเช็ดแผลให้นางก่อน แล้วจึงตัดไหม น้ำที่ต้มจากก้านดอกเย่หวงฮวาช่วยลดการอักเสบ

นางยังอธิบายให้เหอเฉิงเหอกับลวี่หลิงฟังด้วย เพราะต่อไปลวี่หลิงต้องเป็นคนลงมือทำเป็นหลัก