บทที่ 442 กรรมดีกรรมชั่วย่อมมีผลตอบแทน

บทที่ 442 กรรมดีกรรมชั่วย่อมมีผลตอบแทน

ภายในโถงกระเรียนขับขานสว่างไสวด้วยแสงโคม อบอุ่นดุจฤดูใบไม้ผลิ

ราชบุตรเขยเฒ่าสวมเสื้อชั้นในสีขาวกับกางเกง กำลังหยอกนกเล่นอยู่ในโถง นกน้อยหดคอด้วยความง่วงงุน เขาได้ยินแล้วว่าสะใภ้เวยเวยกับเสี่ยวเยว่เอ๋อร์กลับมา จึงอยากไปเรือนตงฮุยเพื่อพบพวกนาง แต่ถูกองค์หญิงใหญ่ห้ามไว้ เขาไม่พอใจอย่างยิ่ง จึงได้แต่หยอกนกเล่น

เมื่อเห็นลู่ม่านเข้ามา เขาก็ยิ้มร่า แล้วชะเง้อมองไปด้านหลังนาง ถามว่า “สะใภ้เวยเวย เสี่ยวเยว่เอ๋อร์เล่า?”

ลู่ม่านยิ้มตอบว่า “เวลานี้ดึกแล้ว ข้าให้เข้านอนไปแล้วเจ้าค่ะ”

ราชบุตรเขยเฒ่าไม่พอใจ ดึงเคราพลางกล่าวว่า “เสี่ยวเยว่เอ๋อร์ช่างใจร้าย ข้าคิดถึงนาง แต่นางกลับไม่คิดถึงข้า”