บทที่ 438 ไม่อาจรักษา

บทที่ 438 ไม่อาจรักษา

ลู่ม่านเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง จึงหลับไปไม่ถึงครึ่งชั่วยาม จากนั้นก็พาหมัวมัวหวังเดินเล่นริมลำธารซึ่งอยู่ไม่ไกลจากประตูลานเรือน ลำธารสายนั้นกลายเป็นน้ำแข็งแล้ว รอบด้านมีต้นสนกับต้นไซปรัสเขียวชอุ่ม

อาจเป็นเพราะอากาศหนาวเกินไป บ้านที่มีคนพักอยู่แถวนี้จึงมีไม่มาก เงียบสงบยิ่งนัก รวมทั้งตระกูลเจียงของพวกเขากับขันทีไฉ่ด้วยแล้ว มีอยู่ทั้งหมดสี่บ้าน

ไกลออกไปมีขันทีน้อยสองคนกำลังพูดคุยหัวเราะกัน ลานเรือนที่อยู่ด้านหลังขันทีน้อยทั้งสองก็คือลานเรือนเฟิงหงที่ขันทีไฉ่พักอยู่

บนเขาหนาวกว่าด้านล่างมาก ลู่ม่านกระชับเสื้อคลุมสีน้ำเงิน หมัวมัวหวังมองท้องฟ้ามืดครึ้มแล้วเตือนว่า “อากาศกำลังจะเปลี่ยนอีกแล้ว กลับกันเถิด ระวังจะเป็นหวัด”