บทที่ 436 การรับรู้ใหม่

บทที่ 436 การรับรู้ใหม่

ค่ำวันที่ 7 เดือนสิบสองตามปฏิทินจีน เหอเฉิงกลับบ้านตรงเวลา เขาบอกว่าเจียงจ่านเหวยมีธุระ จึงจะกลับมาช้าหน่อย อีกทั้งคนไข้ที่เข้ารับการผ่าตัดก็ลงจากเตียงเดินได้แล้ว บาดแผลฟื้นตัวดีมาก

ลู่ม่านได้ยินเช่นนั้น จึงค่อยวางใจลงได้อย่างแท้จริง

ปกติหลังกินมื้อเย็นเสร็จ หมัวมัวหวัง ลี่เอ๋อร์ แม่นมต้วน มามาหลี่ และคนอื่น ๆ จะเก็บอาหารที่นายท่านกินเหลือไม่กี่อย่างไปไว้ในห้องปีกข้าง แล้วกินกันที่นั่น

ทว่าช่วงหลายวันนี้ หมัวมัวหวังไม่ได้เก็บชามไปกินพร้อมพวกนาง กลับไปทำอาหารเจกินเองในครัว

ลู่ม่านรู้ความคิดของนาง เคยเกลี้ยกล่อมอยู่หลายครั้ง แต่นางไม่ฟัง จึงปล่อยตามใจนาง

ค่ำคืนยิ่งดึก หิมะยิ่งตกหนัก แต่เจียงจ่านเหวยยังไม่กลับมา