กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 424 ลงมือช่วยชีวิต
หลังลู่ฟ่างหรงกลับไป เจียงจ่านเหวยเอ่ยกับลู่ม่านอย่างรู้สึกผิดว่า “ใต้เท้าลู่ได้ยินว่าเจ้ากับเยว่เอ๋อร์มา จึงยืนกรานจะตามมาดูพวกเจ้า เขาเป็นท่านพ่อแท้ ๆ ของเจ้า ข้าก็ปฏิเสธไม่สะดวก”
ลู่ม่านกล่าวว่า “หลังจากท่านแม่ข้าแต่งงานใหม่ ข้าก็ไม่ได้เกลียดเขาเหมือนเมื่อก่อนแล้ว ขอเพียงเขาไม่เข้าไปพัวพันกับเป้าฉิน เรื่องที่ควรไปมาหาสู่กันก็ยังต้องทำ”
เจียงจ่านเหวยโอบนางไว้พลางถามอีกว่า “ชอบที่นี่หรือไม่?”
“ชอบ” ลู่ม่านยิ้มอย่างมีความสุข “ที่นี่สงบ สบาย เป็นอิสระ…แล้วยังได้เห็นท่านทุกวันด้วย”
เมื่อได้ยินประโยคสุดท้ายของลู่ม่าน รอยยิ้มของเจียงจ่านเหวยก็แผ่ไปถึงดวงตา
ลู่ม่านพักอยู่ที่นี่ ใช้ชีวิตเรียบง่ายและสุขสบาย