บทที่ 421 เถียงคำไม่ตกฟาก

บทที่ 421 เถียงคำไม่ตกฟาก

เจียงจ่านเหวยเองก็รู้สึกผิดต่อภรรยา ลูก และคนในครอบครัว ทันทีที่กลับมาก็พรั่งพรูคำหวานออกมาเป็นกระบุง หากกลับมาเองไม่ได้ ก็ให้เหอเฉิงนำข้าวของที่ภรรยา ลูกสาว และน้องสะใภ้ชอบกลับมาผูกใจพวกนาง พอรู้ว่าลู่ม่านไม่อาเจียนแล้ว เขาก็มักสั่งให้คนนำปลาสดจากแม่น้ำเจียงกลับมาให้เป็นครั้งคราว

เมื่อเห็นว่าท้องของลู่ม่านนูนขึ้นแล้ว เขาก็ยิ้มร่าอย่างเบิกบานยิ่งนัก คราวก่อนที่เขากลับมา ท้องของนางยังราบอยู่เลย

ระหว่างกินข้าว เขากล่าวว่า “ครรภ์ของม่านม่านมั่นคงแล้ว ไปพักที่เมืองสักระยะเถิด ที่นั่นอยู่ใกล้ค่ายทหาร ข้าจะได้กลับบ้านทุกวัน”