บทที่ 411 คำพูดโง่เขลา

บทที่ 411 คำพูดโง่เขลา

ยามบ่ายปลายยามเว่ย ฝนปรอยยังคงโปรยปราย เจียงจ่านเหวยพูดคุยเรื่องในค่ายทหารกับเหอเฉิงเหอและเจียงจ่านขุยอยู่ใต้ระเบียง ลู่ม่านกับเจียงจิ่วนั่งอยู่ข้าง ๆ หูฟังพวกเขาสนทนา สายตามองราชบุตรเขยผู้เฒ่าที่ระเบียงฝั่งตรงข้าม กำลังเล่นหัวเราะกับเจียงเยว่ ซ่งโม่ และเอ้อร์โก่ว ถั่วเหลืองออกไปหลายวันแล้วยังไม่กลับมา ทำให้ลู่ม่านกับคนอื่น ๆ เป็นห่วงอยู่บ้าง

ยามนั้นหญิงรับใช้สูงวัยคนหนึ่งเข้ามารายงานว่า นายท่านลู่ผู้เป็นญาติฝ่ายดอง ใต้เท้าลู่ และท่านลุงฝ่ายมารดาสองคนมาถึงแล้ว

ลู่ฟ่างหรงคงได้ยินข่าวลือบางอย่างเกี่ยวกับเหอเฉิง จึงมาที่นี่เพื่อสืบข่าว ทั้งยังพาลู่ช่างกับลู่เฟิงมาด้วย