บทที่ 405 ยา

บทที่ 405 ยา

เมื่อได้ยินว่าห้ามตนไปเล่นที่เรือนอวี๋ชิง ราชบุตรเขยเฒ่าก็ไม่ยอม กระตุกหนวดพลางกล่าวว่า “สะใภ้เวยเวยมักพาเสี่ยวเยว่เอ๋อร์ไปกินของอร่อยที่เรือนอวี๋ชิง ข้าไม่ได้ไปนานขนาดนั้น ทนไม่ไหวหรอก”

องค์หญิงใหญ่จนปัญญา จำต้องให้คนเจาะประตูเล็กตรงกำแพงที่กั้นระหว่างจวนองค์หญิงใหญ่กับเรือนอวี๋ชิง เพื่อให้ราชบุตรเขยเฒ่าไปกินข้าวที่นั่นได้สะดวก

เมื่อเจาะประตูนี้แล้ว ลู่ม่านก็ไปเรือนอวี๋ชิงได้สะดวกขึ้นด้วย เดินผ่านในจวนก็ไปถึงที่นั่นได้เลย

เพราะอากาศร้อน อีกทั้งราชบุตรเขยเฒ่าตื่นเต้นเกินไป กลางคืนเขาจึงมีไข้สูงขึ้นมา

บ่าวไพร่มาเชิญลู่ม่าน ลู่ม่านตกใจจนสะดุ้ง หากราชบุตรเขยเฒ่าเป็นอะไรขึ้นมา ตนกับเหอเฉิงย่อมมีความผิด