บทที่ 399 พระสนมหลี่

บทที่ 399 พระสนมหลี่

เมื่อราชบุตรเขยเฒ่าเห็นลู่ม่านมา ก็ยินดีจนดึงเคราขาวของตนไปมา แล้วฟ้องว่า “สะใภ้เวยเวยมาแล้ว ข้าอยากไปกินมื้อเช้าที่เรือนของเจ้า แต่ฉางถิงไม่ยอม บอกว่าเจ้าพักผ่อนไม่พอ พอจ่านเหวยไปแล้วก็ยังต้องกลับไปนอนชดเชยอีก”

คำพูดสองสามประโยคนี้ทำให้ลู่ม่านหน้าแดงอีกครั้ง นางส่งสายตาค้อนเจ้าคนแก่โง่เง่า แล้วทำปากยื่นใส่องค์หญิงใหญ่ “อาหารของท่านย่าคงไม่อร่อยนัก ต่อไปข้าไม่กล้ามาขอกินด้วยแล้ว”

องค์หญิงใหญ่กวักมือเรียกให้นางไปนั่งข้าง ๆ แล้วหัวเราะฮ่า ๆ “ยายแก่คนนี้กำลังร้อนใจอยู่น่ะ เมื่อใดเจ้าจะให้เหลนชายเพิ่มแก่เปิ่นกงอีกคน”

ราชบุตรเขยเฒ่ากล่าวอย่างดื้อรั้นอีกครั้งว่า “ข้าชอบเหลนสาว ไม่ชอบเหลนชาย”