บทที่ 393 คำขอบคุณ

บทที่ 393 คำขอบคุณ

พระชายาซื่อจื่ออ๋องซั่วชินโกรธจนแทบแย่ ปีก่อนงานเลี้ยงชมบุปผาเกิดเรื่องขึ้น ลู่ซื่อตกลงไปในทะเลสาบ ยังดีที่ไม่เป็นอันตราย แต่ปีนี้เด็กคนหนึ่งกลับตกลงไปในทะเลสาบอีก หากไม่มีลู่ซื่อ เด็กคนนั้นคงตายไปแล้ว พวกนางจะอธิบายกับโหวหนานซานอย่างไร? ต่อไปยังจะมีบ้านไหนยอมมาร่วมงานเลี้ยงชมบุปผาที่จวนอีก?

พระชายาซื่อจื่ออ๋องซั่วกล่าวขอโทษฮูหยินใหญ่สกุลจ้าวอย่างจริงใจเสร็จแล้ว ก็หันมาขอบคุณลู่ม่าน

องค์หญิงใหญ่ฉางถิงทั้งภาคภูมิใจทั้งยินดี จับมือลู่ม่านไว้ไม่ยอมปล่อย ผู้คนต่างพากันยกย่ององค์หญิงใหญ่ว่ามีวาสนา ได้สะใภ้ที่เป็นหมอเทวดาผู้มีฝีมือเยี่ยมฟื้นชีวิตคน เพียงเป่าลมเซียนไม่กี่ครั้งก็ช่วยเด็กที่หยุดหายใจไปแล้วให้ฟื้นกลับมาได้