กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 382 โรคลมชัก
เจียงจ่านเหวยกล่าวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม “แม่ทัพเจี่ยง คำพูดเช่นนี้กล่าวเหลวไหลไม่ได้ แม่นางซูยังไม่ได้หมั้นหมายกับท่าน อีกทั้งยังมิใช่ภรรยาของท่าน นางไม่ยินดีแต่งให้ชายฉกรรจ์อัปลักษณ์และแก่ชราอย่างท่าน อยากออกบวชเป็นแม่ชี ข้าไม่อาจทนเห็นนางต้องเสียช่วงวัยอันงดงามไปในร่มกาสาวพัสตร์ จึงเพียงทำความดี จัดให้นางไปพักที่อารามแม่ชีแห่งหนึ่ง รอให้นางคิดได้แล้วค่อยส่งกลับบ้าน พวกเราบริสุทธิ์ใจต่อกัน จะเลวร้ายอย่างที่ท่านพูดได้อย่างไร…”
คำพูดของเจียงจ่านเหวยทำให้เจี่ยงหมิงฮั่นแทบกระอักเลือด เขาด่ากราด “แม่งเอ๊ย ไอ้หน้าขาวปากเสีย ดูซิว่านายท่านใหญ่อย่างข้าจะจัดการเจ้าอย่างไร…” กล่าวจบก็ถลาเข้าใส่