บทที่ 338 ทุบตี

บทที่ 338 ทุบตี

ลู่ฟ่างหรงจนปัญญาอย่างยิ่ง เมื่อรวมเฉิงเอ๋อร์เข้าไปด้วย เขามีบุตรห้าคน แต่ตอนนี้ไม่มีใครสักคนสนิทกับเขา บางคนถึงกับเกลียดเขาด้วยซ้ำ แม้แต่ฉ่างเอ๋อร์กับเฟิงเอ๋อร์ที่เคยสนิทสนมกับเขามาก เมื่อเห็นเขาก็ยังมีแต่แววตาเหินห่างและตำหนิ…

เขาคิดว่าเรื่องระหว่างเขากับหมิงจูคงต้องค่อย ๆ วางแผนไปก่อน

เขายังไม่อยากไปในทันที คิดจะพูดคุยสนิทสนมกับลู่ม่านสักหน่อย ฟื้นฟูความสัมพันธ์พ่อลูก ขณะที่เขาพูดไม่หยุด รถม้าสองคันก็แล่นเข้ามา ชายชราผู้หนึ่งสวมเสื้อคลุมบุฝ้ายผ้าแพรสีม่วงปักลายบุปผากลม ไว้หนวดเคราสีเทาขาว ใบหน้าแดงเปล่งปลั่ง ดวงตาเป็นประกาย ก้าวลงจากรถม้าคันหนึ่ง

ลู่ม่านเห็นเขาเช่นกัน จึงรีบเข้าไปยอบกายกล่าวว่า “ท่านปู่”