บทที่ 334 แลกเปลี่ยนผลประโยชน์

บทที่ 334 แลกเปลี่ยนผลประโยชน์

ลู่ม่านกล่าวอย่างไม่สบอารมณ์ว่า “เหตุใดไม่ส่งลู่ฟ่างหรงไปประจำด่านชายแดนเสียเล่า? เขาเฝ้าอยู่ในเมืองหลวง พอไม่มีธุระก็ชอบมาหาเรื่องให้รำคาญ น่าหงุดหงิดยิ่งนัก”

เจียงจ่านเหวยชินกับการที่ลู่ม่านพูดถึงบิดาของตนอย่างไม่ไว้หน้าเช่นนี้แล้ว หรือจะพูดอีกอย่างก็คือเจียงจ่านเหวยเองก็เป็นคนแหกขนบพอกัน ทั้งสองคนพอ ๆ กัน

เจียงจ่านเหวยกล่าวว่า “แม้ข้าจะไม่เห็นด้วยกับสิ่งที่แม่ทัพลู่ทำหลายอย่าง แต่ในสนามรบ เขาคือบุรุษเลือดร้อนผู้ยืนหยัดฟ้าดิน เป็นวีรบุรุษแห่งแคว้นต้าฉู่ ชัยชนะครั้งสุดท้ายของพวกเราก็มีความดีความชอบของเขาอยู่ด้วย ไม่ว่าอย่างไร ข้าก็ลบล้างผลงานทางทหารที่เขาสร้างไว้ไม่ได้”

ลู่ม่านไม่คิดว่าเจียงจ่านเหวยจะมีด้านเที่ยงธรรมและยุติธรรมเช่นนี้ด้วย นางจึงเม้มปากมุ่ย