กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 332 ช่วงชิงผลประโยชน์ที่มากกว่า
สีหน้าเจียงจ่านเหวยหม่นลงเล็กน้อย น้ำเสียงก็เย็นชา “ข้ารู้ เมื่อวานท่านย่าพูดแล้ว ท่านผู้เฒ่ากล่าวได้อย่างมีเหตุผลทุกประการ บอกว่าทำทั้งหมดเพื่อข้า แม้ในสายตาพวกเขา บุตรอนุภรรยาสมควรเสียสละ ส่วนบุตรภรรยาเอกสมควรได้รับผลประโยชน์ แต่ข้าจะปล่อยให้พวกเขาบงการตามใจอีกไม่ได้ บุตรอนุภรรยาอย่างข้าครั้งนี้จะไม่ยอมเป็นสะพานให้ผู้อื่นเหยียบข้ามไปเปล่า ๆ ข้าจะช่วงชิงผลประโยชน์ให้ตนเองด้วย แล้วค่อยดูตามสถานการณ์ว่าจะช่วงชิงผลประโยชน์ที่มากกว่าให้นางได้อย่างไร”
ลู่ม่านเดินไปส่งเขาที่ประตูเรือนหลัก ด้านนอกหิมะโปรยปรายลงมาอีกครั้ง ลมหนาวบาดกระดูก ใต้ชายคามีโคมสองดวงส่องสว่าง ท่ามกลางแสงสลัว นางมองแผ่นหลังสูงตรงที่รีบร้อนหายลับไปนอกประตูประดับดอกไม้ห้อย