กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 330 ช่างประจวบเหมาะ
คำพูดของเจียงจ่านเหวยทำให้คนอื่น ๆ หัวเราะตาม เจียงเยว่เห็นคนอื่นหัวเราะ นางก็หัวเราะตามด้วย เสียงหัวเราะเอิ๊กอ๊ากดังเป็นพิเศษ ปากยังพึมพำว่า “ตี ตี ตี……”
ลู่ม่านค้อนนาง กล่าวขึ้นว่า “เป็นแม่นางแท้ ๆ กลับคิดถึงแต่เรื่องต่อสู้”
เจียงจ่านเหวยรีบเข้าข้างลูกสาว “ลูกยังเล็ก ไม่รู้อะไรเลย โตขึ้นอีกหน่อยก็หาย”
ภายในห้องมีแสงไฟสว่างไสว สะอาดสดชื่น ทั้งยังอบอวลด้วยกลิ่นหอมของไม้จันทน์ แตกต่างจากสภาพแวดล้อมอันเลวร้ายที่ด่านชายแดนราวฟ้ากับดิน