บทที่ 283 สตรีขององค์รัชทายาท

บทที่ 283 สตรีขององค์รัชทายาท

ยามเสี่ยวเยว่เอ๋อร์หลับ ท่านราชบุตรเขยเฒ่าก็นั่งมองฟ้าอยู่ข้าง ๆ เขารอเงียบ ๆ ไม่ส่งเสียงเอะอะ และมีเพียงช่วงเวลานี้เท่านั้นที่เขาสงบที่สุด

ลู่ม่านคิดว่า เมื่อดูจากวิธีที่คนหนึ่งแก่คนหนึ่งเล็กอยู่ร่วมกันแล้ว สวรรค์คงมีดวงตาจริง ๆ บางทีเมื่อก่อนท่านราชบุตรเขยเฒ่ารังแกเจียงจ่านเหวยหนักเกินไป จนแม้แต่สวรรค์ยังทนดูไม่ไหว จึงส่งลูกสาวของเจียงจ่านเหวยมาเอาคืนท่านผู้เฒ่า

เจียงเยว่ได้รับยีนดี ๆ จากเจียงจ่านเหวยและลู่ม่านมาเต็มเปี่ยม ทั้งฉลาด รู้จักเอาใจคน พบใครก็ยิ้ม และรู้จักวางตัวตามคนที่พบ ซึ่งเหมือนลู่ม่านอย่างยิ่ง ส่วนความเจ้าเล่ห์ อารมณ์ร้าย ใจกล้า และเจ้าคิดเจ้าแค้น รวมถึงหน้าตาทั้งห้าส่วน ล้วนเหมือนเจียงจ่านเหวยไม่มีผิด