บทที่ 280 ประโยคนั้น

บทที่ 280 ประโยคนั้น

องค์หญิงใหญ่ถอนหายใจอีกครั้ง “เฮ้อ เปิ่นกงมีบุตรชายสามคน หลานชายที่โตเป็นผู้ใหญ่ก็มากมาย ตอนนี้กลับไม่รู้ว่าควรใช้ใครดี พี่ใหญ่สุขุมก็จริง แต่เหมาะจะเฝ้ารักษาเมืองเท่านั้น ที่สำคัญข้างกายเขามีฮูหยินหงอยู่ ไม่รู้ว่ามีคนของฮูหยินหงแทรกซึมเข้าไปในกลุ่มคนของเขาหรือยัง ส่วนพี่รองก็ไม่ต้องพูดถึง นายท่านสามกับจ่านจวี่แม้จะพอใช้ได้ แต่เรื่องใหญ่ถึงเพียงนี้พวกเขาก็จัดการไม่ไหว จ่านอวี้ร่างกายอ่อนแอ ส่วนจ่านคุนยังเรียนหนังสืออยู่...” ทันใดนั้น นางก็มองลู่ม่านด้วยแววตาเป็นประกาย “จ่านเหวย! ในบ้านนี้ บางเรื่องอาจมีเพียงเขาที่ทำได้ ไอ้หนูนั่นมีเล่ห์เหลี่ยมลึกล้ำ แม้แต่เปิ่นกงยังมองเขาไม่ออก ที่สำคัญคือเขามีเส้นสาย ทั้งยังมีคนที่ใช้งานได้อยู่ในมือ”