บทที่ 248 เทียบไม่ติดฝุ่น

บทที่ 248 เทียบไม่ติดฝุ่น

เมื่อขบวนรถม้าออกจากลานเรือนไปแล้ว และประตูใหญ่ปิดลง ลู่ช่างจึงก้าวไปหาเป้าฉินกับลู่เฟิง ยื่นมือช่วยพวกเขาลุกขึ้น

ลู่เฟิงปัดมือพี่ชายออก ตวาดว่า “พี่ใหญ่ ผู้หญิงคนนั้นให้คนมาตีอี๋เหนียง เหตุใดพี่ยังต้องคารวะนางด้วย!”

ลู่ช่างตาแดงก่ำ เอ่ยว่า “เพราะนางไว้ทางรอดให้อี๋เหนียง”

เมื่อลูกชายทั้งสองได้ยินเรื่องน่าอับอายในอดีตของตน เห็นตนถูกทุบตี ทั้งยังช่วยอะไรไม่ได้ เป้าฉินผู้รักศักดิ์ศรีอย่างยิ่งก็ละอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี นางข่มความโกรธในใจแล้วถามลู่ช่างว่า “เหตุใดเจ้าจึงกลับมา?”

ลู่ช่างตอบว่า “ที่สำนักศึกษามีเรื่องนิดหน่อย ข้าจึงกลับมา”