บทที่ 245 เอกภาพแห่งคู่ตรงข้าม

บทที่ 245 เอกภาพแห่งคู่ตรงข้าม

ฮูหยินผู้เฒ่าลู่ได้ฟังคำข่มขู่ของหลิ่วซิ่น ก็โกรธจนแทบทนไม่ไหวจริง ๆ นายท่านใหญ่สกุลลู่กลับมาปลอบนางว่า “ท่านแม่อย่าเพิ่งรีบร้อนเกินไป มิฉะนั้นไม่เพียงจะผลักหนูม่านกับเฉิงเอ๋อร์ให้ห่างไกลยิ่งกว่าเดิม เผลอ ๆ อาจทำให้ลูกถูกส่งออกจากเมืองหลวงจริง ๆ รอไปก่อนเถิด พอพี่รองกลับมา ย่อมมีวิธีเกลี้ยกล่อมเหอซื่อให้กลับมา ใจของเหอซื่อเอนเอียงมาทางเราแล้ว หนูม่านกับน้องชายก็จะเปลี่ยนใจ”

ฮูหยินผู้เฒ่าลู่ไม่อยากให้บุตรชายคนโตถูกส่งไปเป็นขุนนางในดินแดนห่างไกลอยู่แล้ว เมื่อนางนึกถึงท่าทีสนิทสนมของพี่รองกับเหอซื่อในอดีต ก็ยิ้มออกมา จริงด้วย พี่รองรูปงามทั้งยังรู้จักเอาใจคน ขอเพียงเขากลับมา ยังต้องกลัวว่าจะดึงใจเหอซื่อกลับมาไม่ได้หรือ