บทที่ 225 คิดไม่ถึง

บทที่ 225 คิดไม่ถึง

เหอเฉิงสูงกว่าลู่ม่านอยู่เล็กน้อย เขาวางศีรษะบนไหล่ลู่ม่านแล้วร้องไห้ตาม พลางกล่าวว่า “พี่หญิง ตั้งแต่เด็กน้องก็ได้ยินท่านแม่เล่าเรื่องพี่หญิงทุกวัน น้องอยากเห็นพี่หญิงมาตลอด…”

หมัวมัวหวังปลอบอยู่ข้าง ๆ อีกครั้ง “ฮูหยินสามตั้งครรภ์อยู่ ตื่นเต้นมากเกินไปไม่ได้ ท่านป้ากับท่านลุงฝ่ายมารดาเดินทางมาไกลทั้งบนบกและทางน้ำ ควรพักผ่อนสักหน่อย เอาละ ๆ อย่าร้องไห้กันอีกเลย เข้าไปนั่งในห้องเถิด”

เหอซื่อกับเหอเฉิงได้ยินว่าลู่ม่านตั้งครรภ์ ก็ยิ่งยินดีปรีดา

ลู่ม่านจูงมือเหอซื่อข้างหนึ่ง อีกข้างจูงมือเหอเฉิง พากันเดินผ่านประตูประดับดอกไม้ห้อยเข้าไป

เมื่อเข้าไปนั่งเรียบร้อย เจียงจ่านขุยก็เดินเข้ามา หน้าแดงก่ำพลางเรียกลู่ม่านว่า “พี่สะใภ้”