บทที่ 223 จดหมายมา

บทที่ 223 จดหมายมา

หลิงหลิงถูกขายไปตั้งแต่ยังเล็ก แม้แต่ตัวนางเองก็ไม่รู้ว่าบิดามารดาอยู่ที่ใด เรื่องของนาง ลู่ม่านจึงต้องเอาใจใส่ให้มากหน่อย

ลู่ม่านยังคงมีความคิดแบบคนยุคปัจจุบัน เรื่องแต่งงานต้องให้หลิงหลิงชอบด้วยตัวเอง นางถามอยู่หลายครั้ง หลิงหลิงก็เขินจนหน้าแดง บอกว่ายังไม่พบคนที่เหมาะสม ขอรอไปก่อน

เข้าสู่เดือนสอง อากาศค่อย ๆ อุ่นขึ้น ดอกเหมยแดงหลายต้นในลานเรือนเริ่มเบ่งบานแข่งกัน กิ่งหลิวยาวก็ผลิใบเขียวอ่อน

ฤดูใบไม้ผลิมาถึงแล้ว เหอซื่อกับเหอเฉิงออกเดินทางกันแล้วกระมัง? พอนึกถึงสองแม่ลูก ลู่ม่านก็รู้สึกหวานชื่นในใจราวกับได้กินน้ำผึ้ง