บทที่ 220 ขอให้ตรวจรักษายามดึก

บทที่ 220 ขอให้ตรวจรักษายามดึก

ซ่งหมิงกล่าวว่า “ข้าลำเอียงไปแล้ว ที่ฮูหยินสามกล่าวมานั้นถูกต้องจริง ๆ ไม่ว่าบุรุษหรือสตรี หากเกิดจิตคิดร้ายขึ้นมา ล้วนชวนให้หวาดกลัว” เขาลังเลครู่หนึ่งก่อนเอ่ยต่อ “หากวันหน้าฮูหยินสามพบเรื่องลำบากอันใด โปรดอย่าเกรงใจ บอกข้าได้โดยตรง ข้าจะช่วยท่านอย่างสุดกำลัง”

ลู่ม่านหันไปมองซ่งหมิง ความสับสนและเคว้งคว้างในดวงตาจางหายไปแล้ว นางยิ้มกล่าวว่า “ขอบคุณท่านจวิ้นอ๋อง หากวันหน้ามีเรื่องลำบาก ข้าอาจต้องไปขอความช่วยเหลือจากท่านจริง ๆ”