บทที่ 204 เฝ้าคะนึง

บทที่ 204 เฝ้าคะนึง

ลู่ม่านพาซิ่งเอ๋อร์กับเถาเอ๋อร์เดินเข้าไปในป่าเหมย เบื้องหน้าพลันเต็มไปด้วยสีเหลืองทอง กลิ่นหอมเข้มข้นอบอวล อารมณ์ของนางพลันดีขึ้นมาก

เดินเข้าไปได้สักพัก ก็ได้ยินเสียงร้องอันเป็นเอกลักษณ์และดังทะลุหูของถั่วเหลืองกวน ดูท่ามันคงได้กลิ่นลู่ม่านกับพวก จึงร้องเสียงดังเกินเหตุเช่นนั้น

“ถั่วเหลืองกวนกับคุณชายโม่อยู่ทางนั้นเจ้าค่ะ” ซิ่งเอ๋อร์กล่าวอย่างยินดี

ลู่ม่านนึกสนุกขึ้นมา ยิ้มกล่าวว่า “ซ่อนตัวกันเถอะ ดูว่าถั่วเหลืองกวนจะหาเราพบหรือไม่”

ตรงนั้นมีหินก้อนใหญ่สีน้ำตาลดำอยู่พอดี สูงถึงสองคน ซิ่งเอ๋อร์กับเถาเอ๋อร์ยังอายุน้อย จึงยิ่งชอบเล่น พวกนางยกมือปิดปากแล้ววิ่งไปซ่อนหลังหินก้อนใหญ่