กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 197 จัดการเรือน
ลู่ม่านไม่ชอบดูงิ้ว แต่ในฐานะนายท่าน นางก็ได้แต่ต้องอดทนนั่งฟังไปพร้อมกับแขก
ราวต้นยามเซิน เมื่องิ้วหลายเรื่องแสดงจบ ทุกคนก็ลุกขึ้นกล่าวลา ซ่งโม่ไม่อยากกลับ เขาเหงาเหลือเกินเมื่ออยู่ที่บ้าน ที่นี่มีเด็กเล็กและสัตว์ตัวน้อยมากมาย ทั้งยังคุ้นเคยกับลู่ม่าน ที่สำคัญที่สุดคือเขาตัดใจจากหว่านโต้วหวงไม่ได้ จึงร้องไห้อาละวาดขออยู่ที่นี่สักหลายวัน
เมื่อหว่านโต้วหวงเห็นซ่งโม่อาลัยอาวรณ์ตนถึงเพียงนี้ ก็พลันกะพริบตาปริบ ๆ แววตาที่มองเขาคล้ายมีหยาดน้ำเอ่อคลอ
ฮูหยินใหญ่สกุลหมิ่นกล่าวอย่างไม่อยากเชื่อว่า “สวรรค์ รีบดูเร็วเข้า เจ้าแมวน้อยร้องไห้แล้ว สวรรค์ ไม่มีแมวน้อยตัวไหนประหลาดกว่านี้อีกแล้ว น่ารักจริง ๆ”