กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 173 ทรัพย์สิน
ลู่ม่านยิ้มกล่าวว่า “หมัวมัววางใจเถิด ต่อให้แยกเรือนแล้ว ข้าก็ยังเป็นหลานสะใภ้ขององค์หญิงใหญ่ ท่านผู้เฒ่ายังคงคุ้มครองข้า อีกอย่าง ฟังจากที่พวกเขาพูด พวกเราคงไม่ได้ย้ายไปอยู่ไกลนัก…”
พวกเขาเพิ่งกลับมาได้ไม่นาน อาหารจากห้องครัวก็ถูกยกมาส่ง
หลังกินข้าวเสร็จ เวลาก็ล่วงเลยไปมากแล้ว ลู่ม่านจึงให้เจียงจ่านขุยกับเจียงจิ่วไปพักที่เรือนปีกฝั่งตะวันออก