กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 170 หนอนบ่อนไส้
ฮูหยินใหญ่กล่าวโทษลู่ม่านเป็นชุด โดยไม่ทันเห็นบุตรชายคนโตส่งสายตาให้
ลู่ม่านคุกเข่าลงอีกครั้ง ใช้มือปิดหน้าพลางสะอื้นว่า “ท่านย่า ท่านปู่ หลานแต่งกับนายท่านสามมานานเพียงนี้ คิดว่าตนกตัญญูต่อผู้อาวุโสและเอ็นดูน้องสะใภ้แล้ว แต่ก็ยังมีคนทนหลานไม่ได้ ทำลายชื่อเสียงของหลานเป็นเรื่องเล็ก ทำลายเกียรติของจวนเป็นเรื่องใหญ่ โปรดปล่อยหลานไปเถิด จะได้ไม่ทำให้ท่านย่า ท่านปู่ และนายท่านสามต้องพลอยถูกผู้คนหัวเราะเยาะ”
ท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่าทนไม่ไหวอีกต่อไป ชี้หน้าฮูหยินใหญ่แล้วด่าว่า “หญิงแก่ชั่วช้าผู้นี้ กล้ารังแกหลานสะใภ้ข้าที่นี่ ไล่ออกไป ตีให้ข้าไล่ออกไป!” เขายกเท้าถอดรองเท้าแตะข้างหนึ่ง แล้วขว้างใส่ฮูหยินใหญ่