กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ภูเขา
บทที่ 148 เลี้ยงรับรองแขก
หลังอาหาร ลู่ม่านกับเจียงจิ่วซึ่งอุ้มหวั่นโต้วหวงอยู่ก็ไปยังหอเฮ่อหมิง องค์หญิงใหญ่กับราชบุตรเขยเฒ่าเห็นหวั่นโต้วหวงกลับมา ต่างก็ดีใจเป็นอย่างยิ่ง
โดยเฉพาะราชบุตรเขยเฒ่า ตื่นเต้นจนน้ำตาคลอ เขากอดมันไว้แน่นไม่ยอมปล่อย พลางร้องเรียก “หวงหวง หวงหวง ท่านปู่คิดถึง”
เจียงจิ่วแก้ให้ว่า “ท่านปู่พูดผิดอีกแล้ว มันเป็นลูกชายของพี่สะใภ้ข้า เป็นหลานชายของข้า ก็คือเหลนของท่านผู้เฒ่า ท่านเป็นทวดของมัน”
ราชบุตรเขยเฒ่ารู้สึกว่าคำว่า “ทวด” ออกเสียงยาก จึงพูดอย่างฉลาดว่า “หวงหวง ฮูหยินคิดถึง”
เจียงจิ่วแก้ให้อีกครั้งว่า “ไม่ใช่ฮูหยิน ต้องพูดว่าทวด”
ราชบุตรเขยเฒ่าพูดอีกว่า “ปฐมจักรพรรดิคิดถึง”
“อืม แบบนี้ถูกแล้ว” เจียงจิ่วพยักหน้า