บทที่ 111 หลานสะใภ้

บทที่ 111 หลานสะใภ้

องค์หญิงใหญ่ได้รับการประคองจากท่านโหวเจียง แล้วรีบเข้าไปจับมือท่านราชบุตรเขยพลางกล่าวว่า “ท่านราชบุตรเขย ในที่สุดท่านก็ฟื้นเสียที ท่านไม่รู้หรอกว่าหลายวันนี้พวกเราผ่านมาอย่างไร...”

นางพูดยังไม่ทันจบ น้ำตาผู้เฒ่าก็ไหลพราก ลูกหลานคนอื่น ๆ ต่างพากันร้องไห้ตาม

ดวงตาของท่านราชบุตรเขยผู้เฒ่าจ้องเขม็ง ริมฝีปากสั่นระริก ราวกับกำลังพูดอะไรบางอย่าง เสียงเบามากทั้งยังฟังไม่ชัด

ซื่อจื่อยื่นหูเข้าไปใกล้ปากของเขา จึงฟังออก รีบกล่าวว่า “ท่านปู่วางใจ น้องเก้าไม่เป็นไรแล้ว น้องเก้าฟื้นแล้ว” แล้วหันไปบอกทุกคนว่า “ท่านปู่กำลังเรียกจ่านเยี่ยน”